Dzieli się na malowanie "z ręki", a więc za pomoc± samych farb oraz na malowanie z szablonów polegaj±ce na przykładaniu do ¶ciany wcze¶niej wykonanych szablonów i pokrywaniu wolnych obszarów farb±.Graffiti uliczne wykonywane jest też czasem za pomoc± innych technik &
Historycznych pocz±tków graffiti w Polsce można doszukiwać się już w czasie II wojny ¶wiatowej. Wówczas młodzi ludzie działaj±cy w konspiracji malowali na murach hasła o¶mieszaj±ce okupanta. Nowy okres rozwoju graffiti to pocz±tek lat 80., a dokładniej czas stanu wojennego, kiedy to pojawiały się na ulicach wielu miast prace wykonywane za pomoc± szablonów lub po prostu pędzla. Ta forma aktywno¶ci twórczej i politycznej przybrała na sile pod koniec lat 80. także za spraw± Pomarańczowej Alternatywy i wielu innych mniejszych grup lokalnych w Polsce. W tym czasie pojawiły się pierwsze fanziny przedstawiaj±ce prace z całego kraju i były to "Nie daj się złapać" z Poznania, "Maluj Mury" z Poznania, "Graffiti" z Warszawy i "Spray" z Piły, które przyczyniły się bardzo do popularyzowania graffiti. Okres ten dobrze przedstawia album wydany w 1991 roku "Polskie mury. Graffiti – sztuka czy wandalizm". Tak zwana nowa fala graffiti nast±piła w latach 1992-1994, gdy grupa osób stosuj±cych wcze¶niej technikę szablonow± zaczęło malować ręcznie już tylko za pomoc± farb w sprayu. Pozwoliło na to pojawienie się w sprzedaży pierwszych farb w aerozolu. Rozwój kontaktów, techniki i wymiany umiejętno¶ci możliwy był za spraw± Festiwali Graffiti, które odbyły się w 1994 roku w Lidzbarku Warmińskim i w 1995 roku w Bartoszycach, a także dzięki pojawieniu się nowego numeru fanzina "Maluj Mury" i "Brain Damage". Dalszy rozkwit graffiti to jego popularyzowanie w takich gazetach młodzieżowych jak "X" czy "¦lizg".graffiti
Graffiti ma dzisiaj także oczywiste znaczenie polityczne. Oprócz wspomnianej wyżej dwuznaczno¶ci ł±cz±cej się z legalno¶ci± tworzenia, nie można przeceniać wpływu graffiti na ruch antyglobalistyczny, kiedy to w czasie kontrszczytów ulice miast pokrywaj± się politycznymi hasłami.Ostatnio jednak graffiti nie jest tylko wyrazem buntu, a grafficiarze umieszczaj± swoje dzieła na budynkach prywatnych firm czy punktów usługowych, tworz±c w ten sposób specyficzn± dla tych jednostek reklamę zewnętrzn±. Graffiti/link]
Pocz±tki graffiti sięgaj± przełomu lat 60. i 70. XX wieku, kiedy to popularne stały się tzw. tagi – wykonane flamastrem lub farb± stylizowane zapisy imion/pseudonimów młodych ludzi, którzy w ten sposób znakowali teren. Nieco wcze¶niej, bo już na pocz±tku lat 50., graffiti posługiwali się członkowie awangardowego ugrupowania Lettrist International (m.in. Isidore Isou, a następnie sytuacjoni¶ci (Guy Debord, Raoul Vaneigem, Ivan Chtcheglov). Ich wkład w upowszechnianie graffiti miał znacz±cy wpływ na paryski Maj ‘68 (m.in. słynne hasła: "Nigdy nie pracuj!", "Władza w ręce wyobraĽni", "Plaża na ulicach"). Upowszechnienie farb w sprayu sprawiło, że napisy stały się większe, bardziej kolorowe i łatwiejsze do zauważenia. To wła¶nie tego typu formy stanowi± graffiti w ¶cisłym znaczeniu. [link=http://www.artgraffiti.pl]graffiti
Ostatnie komentarze